وای که دوباره دلم شکست دیگه طاقت ندارم

میخوام بی صدا فریاد بزنم

رفتم کنار دریا اونجا بی صدا فریاد زدم اما کفاف نداد

 دل بی تو تمنا نکند کوی منی را

زیرا که صفایی نبود بی تو صفا را

ای دوست مرانم زدر خویش گدا را

زان پیش که رانند شهان خیل گدا را

بازای که تا فرش کنم دیده به راهت

حیف است که بر خاک نهی آن کف پا را

سایت‌های مختلف خبر داده‌اند که سالن موسیقی لینکلن نیویورک، دیروز شاهد صحنه‌های عجیبی بوده است، در این سالن سمفونی شماره نهم گوستاو ماهلر در حال اجرا بود که ناگهان در موومان نهایی این اثر، صدای آهنگ «ماریمبای» یک دستگاه آیفون شروع شد و بدبختانه تا زمانی که موسیقی وارد قسمتی آهسته‌اش شد، همچنان صدای زنگ به گوش می‌رسید، طوری که صدای ویولون‌ها و سازهای بادی تحت‌ااشعاع صدای آیفون قرار گرفت.

در اینجا بود که رهبر کنسرت – الن گیلبرت- ناگهان تصمیم گرفت کنسرت را متوقف کند، لحظاتی سپری شد و همه برای اطمینان وضعیت گوشی‌های خود را چک کردند، اما آیفون همچنان مشغول زنگ زدن بود.

گیلبرت سرانجام آدم خاطی را پیدا کرد و از او خواست که گوشی‌اش را خاموش کند، اما او بی‌حرکت نشسته بود و کاری نمی‌کرد، اینجا بود که افراد متعددی با عصبانیت خواستند که شخص خاطی سالن را ترک کند یا به سرعت آیفون را خاموش کند، اما آیفون همچنان زنگ می‌زد.

سرانجام آیفون از زنگ زدن بازایستاد و کنسرت ادامه یافت.

الن گیلبرت

این موضوع در وبلاگ دو نفر از حضار و همچنین در نیویورک تایمز و وال استریت ژورنال بازتاب پیدا کرده است.

حالا که این خبر را نقل کردم، بد نیست به این ویدئوی جالب هم نگاهی بیندازید که در آن استادی زنگ خوردن گوشی یکی از دانشجویان را تاب نمی‌آورد و …